Jantje Tulp was jarenlang wijkzuster in Midden-Smilde

Sjoerd Post

Zuster Tulp (76) was jarenlang Groene Kruis-zuster in Smilde. Jantje Hillechie Tulp was al in diverse plaatsen werkzaam geweest voor zij in Smilde solliciteerde. Ze werkte o.a. in het Zeehospitium in Katwijk aan Zee en in het verpleeghuis van het Leger des Heils in Groningen. Vervolgens solliciteerde zij naar het Wilhelmina ziekenhuis in Assen en volgde daar de vierjarige opleiding ziekenverzorgster A. Om allround te worden deed ze de aantekening kraam- en kinderverzorging. In de jaren zestig deed Jantje Tulp de wijkopleiding in Groningen. Na een stageperiode bij verschillende wijkzusters begon zij op 1 juli 1968 op dertigjarige leeftijd bij het Groene Kruis in Smilde.

Mevrouw De Jager-Tulp, die nu in Bovensmilde woont, vertelt met smaak over haar jaren als zuster.

‘Ik begon in het gebouw aan de Linthorst Homanweg, maar ik woonde toen nog in Assen. Dus ik moest met de bus naar Smilde en vervolgens deed ik het werk op de fiets. Het grootste deel van het werk was de verzorging van zieken thuis. We hadden kanker- en reumapatiënten die verzorgd moesten worden en jeugdzorg, dus zuigelingen en kleuterzorg. Ook moesten we de jaarlijkse collectes organiseren voor de Emmabloem en de reumabestrijding.’

Het Groene Kruiswerk was in die tijd verdeeld over drie zusters. Zuster Piso deed Bovensmilde, Tulp had Smilde en zuster Swart Hoogersmilde. Het werkterrein van Jantje Tulp was vanaf de Veenhoopsweg tot aan de Jonkersbrug, beide zijden. De artsen waar zuster Tulp mee te maken kreeg, waren o.a. Paskamp, Batelaan, Lammers en Hof in Bovensmilde. Mevrouw De Jager: ‘Met dokter Hof was het allemaal nog een beetje moeilijk in die tijd, want die had zich vrij gevestigd.’

Het werk van zuster Tulp ging, zoals gezegd, allemaal per fiets.

Zij vertelt: ‘Ik had daar wel soms een hekel aan. Je moest een weegschaal meenemen om zuigelingen te wegen en die rammelde altijd verschrikkelijk op de fiets. Op een gegeven ogenblik heb ik mijn rijbewijs gehaald en was ik in de omstandigheden om een autootje te kopen. Dat heb ik toen gedaan en dan reed ik per auto naar Smilde. Ik parkeerde naast het gebouw en deed op de fiets weer mijn ronde. Alleen als het regende, nam ik mijn auto om de patiënten te bezoeken. Ja, ik ben daar niet gek om mij nat te laten regenen.’

Een aardig verhaal is dat de overkoepelende Drentse Kruisvereniging met het plan kwam om de zusters zakcomputers te laten gebruiken. Alle werkzaamheden moesten namelijk minutieus bijgehouden worden. ‘Het was een zogeheten pilot, maar er is niets van terechtgekomen. Iedereen bleef gewoon met de pen alles bijhouden. Die gegevens gingen allemaal naar Assen.’

Tijdens de gijzeling van de openbare lagere school in Bovensmilde heeft zuster Tulp heel wat uurtjes doorgebracht in de Boerderij, waar het opvangcentrum was voor de ouders van de gegijzelde kinderen. ‘Ik ben er gewoon maar naar toe gegaan om te luisteren naar de mensen. Ze hadden het moeilijk genoeg en dan is een luisterend oor soms belangrijk.’

Zuster Tulp is in 1998 met pensioen gegaan. ‘We kregen een afvloeiingsregeling en moesten stoppen. Ik was het er niet mee eens, maar ja, zo ging dat.’

Alles overziende zegt zuster Tulp toch een mooie tijd te hebben gehad bij het Groene Kruis. ‘Je kon echt iets voor de mensen betekenen op het gebied van de gezondheidszorg. Nu nog, als ik op Midden-Smilde kom, kennen ze mij allemaal. Het is hoi, hoi, dag hoor! Dat vind ik mooi. In het begin heb ik het werk best wel even gemist.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s